Diole (z wył. glikolu etylenowego (etanodiolu) i glikolu propylenowego (propano-1,2-diol))

Podpozycja 2905 39 Nomenklatury Scalonej obejmuje pozostałe diole (alkohole dwuwodorotlenowe) alifatyczne, które nie zostały zaklasyfikowane w podpozycjach 2905 31 (glikol etylenowy) ani 2905 32 (glikol propylenowy). Do najważniejszych towarów z tej podpozycji należą: neopentylglikol (2,2-dimetylo-1,3-propanodiol, CAS 126-30-7), 1,4-butanodiol (BDO, CAS 110-63-4) oraz dietylenoglikol (DEG, CAS 111-46-6). Neopentylglikol jest kluczowym monomerem do produkcji żywic alkidowych, poliestrów i tworzyw sztucznych odpornych na UV. 1,4-butanodiol stosowany jest jako monomer do syntezy poliuretanów (PU), poli(tereftalanu butylenu) (PBT) i gamma-butyrolaktonu (GBL). Dietylenoglikol to cenny surowiec do produkcji żywic poliestrowych, smarów i plastyfikatorów. Zgodnie z Uwagą 1 do Działu 29 CN, klasyfikacja do podpozycji 2905 39 wymaga, aby substancja była chemicznie zdefiniowanym, odrębnym związkiem organicznym. Mieszaniny glikoli klasyfikuje się poza działem 29. Klasyfikacja odbywa się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji (ORI) CN, a w szczególności regułami 1 i 6 dla podpozycji. W przypadku wątpliwości zaleca się wystąpienie o Wiążącą Informację Taryfową (WIT) do właściwego organu celnego.

Import dioli z podpozycji 2905 39 do Unii Europejskiej podlega rozporządzeniu REACH (WE) nr 1907/2006. Importerzy wprowadzający neopentylglikol, 1,4-butanodiol lub dietylenoglikol na rynek UE w ilości 1 tony lub więcej rocznie zobowiązani są do posiadania rejestracji w Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) lub wyznaczenia wyłącznego przedstawiciela (Only Representative, OR) z siedzibą w UE. Szczególną uwagę należy zwrócić na 1,4-butanodiol — substancja ta jest prekursorem GBL i GHB (substancji kontrolowanych narkotycznie), dlatego jej import i obrót mogą podlegać dodatkowym wymogom krajowym i unijnym wynikającym z rozporządzenia (WE) nr 273/2004 i rozporządzenia (WE) nr 111/2005 dotyczących prekursorów narkotykowych. Dietylenoglikol stosowany w produktach spożywczych lub farmaceutycznych podlega odpowiednim regulacjom sektorowym. Rozporządzenie CLP (WE) nr 1272/2008 nakłada na importerów obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania, oznakowania i opakowania substancji. Karta Charakterystyki (SDS) zgodna z rozporządzeniem (UE) 2020/878 (16 sekcji) jest obowiązkowym dokumentem przy imporcie i przekazywaniu substancji w łańcuchu dostaw i musi być sporządzona w języku urzędowym kraju dostawy. Substancje z tej podpozycji należy sprawdzić pod kątem wpisów na liście SVHC ECHA oraz ewentualnych ograniczeń z Załącznika XVII REACH.

Stawki celne MFN (Klauzula Najwyższego Uprzywilejowania) dla towarów z podpozycji 2905 39 należy weryfikować w systemie TARIC Komisji Europejskiej, ponieważ podlegają corocznym przeglądom taryfowym. Dla niektórych dioli z tej podpozycji mogą obowiązywać autonomiczne zawieszenia ceł UE (rozporządzenia Rady UE w sprawie zawieszeń taryfowych), jeśli substancja nie jest dostępna w wystarczającej ilości lub jakości na rynku unijnym — importer może ubiegać się o przyznanie zawieszenia w Komisji Europejskiej. Preferencyjne stawki celne dostępne są w ramach umów o wolnym handlu zawartych przez UE, m.in. CETA (Kanada), EPA z Japonią, FTA z Koreą Południową, TCA z Wielką Brytanią, a także w ramach systemu GSP dla krajów rozwijających się. Warunkiem uzyskania stawki preferencyjnej jest spełnienie reguł pochodzenia i przedstawienie ważnego świadectwa: EUR.1, deklaracji na fakturze lub certyfikatu REX. Importer powinien sprawdzić w TARIC, czy wobec konkretnego towaru i kraju pochodzenia nie obowiązują środki antydumpingowe lub wyrównawcze. Podpozycja 2905 39 należy do Sekcji VI (Produkty przemysłu chemicznego), Dział 29 — chemikalia organiczne. Podstawą prawną importu jest Unijny Kodeks Celny (rozporządzenie (UE) nr 952/2013). Aktualne stawki celne i środki handlowe należy każdorazowo weryfikować w systemie TARIC.

Substancje organiczne z kodu CN 2905 39 (inne diole) wymagają szczegółowej dokumentacji chemicznej przy odprawie celnej. Karta charakterystyki SDS musi być zgodna z załącznikiem II rozporządzenia REACH. Dla substancji klasyfikowanych jako niebezpieczne wg CLP obowiązkowe jest oznakowanie piktogramami GHS. Transport podlega przepisom ADR (drogowy) lub IMDG (morski). Niektóre substancje organiczne mogą podlegać kontroli eksportu jako towary podwójnego zastosowania (dual-use).