Sekcje paliwowe (kasety), nienapromieniowane, w kasecie z wyposażeniem pozwalającym na manipulowanie, do reaktorów jądrowych (Euratom)

Podpozycja 8401 30 Nomenklatury Scalonej obejmuje nienapromieniowane elementy paliwowe (kasety paliwowe) przeznaczone do reaktorów jądrowych. Element paliwowy to zespół prętów paliwowych zawierających tabletki dwutlenku uranu (UO2) lub paliwo mieszane MOX (mieszanina tlenków uranu i plutonu), zamkniętych w osłonkach z cyrkonu lub stali nierdzewnej, zmontowanych w kasetę z dystansami i końcówkami. Podpozycja dotyczy wyłącznie elementów nienapromieniowanych, czyli nowych, przed umieszczeniem w rdzeniu reaktora. Elementy wypalone (napromieniowane) podlegają odrębnym regulacjom dotyczącym odpadów radioaktywnych. Klasyfikacja opiera się na regułach ORI 1 i 6 z uwzględnieniem Uwag do Działu 84. Elementy paliwowe różnią się konstrukcją w zależności od typu reaktora: PWR stosuje kasety kwadratowe, VVER heksagonalne, BWR kasety kanałowe. Kluczowym parametrem jest stopień wzbogacenia uranu-235, który determinuje reżim kontrolny: paliwo niskowzbogacone LEU (poniżej 20%) i wysoko wzbogacone HEU (powyżej 20%) podlegają różnym wymaganiom zabezpieczeń IAEA.

Obrót elementami paliwowymi z podpozycji 8401 30 podlega ścisłej kontroli Traktatu Euratom, który ustanawia Europejską Wspólnotę Energii Atomowej jako wyłącznego nabywcę materiałów rozszczepialnych na terenie UE. Agencja Dostaw Euratom (ESA) posiada wyłączne prawo do zawierania umów na dostawę paliwa jądrowego. Rozporządzenie (UE) 2021/821 klasyfikuje paliwo jądrowe w Kategorii 0 Załącznika I jako produkt podwójnego zastosowania wymagający licencji. Zabezpieczenia IAEA na mocy Układu NPT obejmują ewidencję, raportowanie i inspekcje materiałów jądrowych. Dyrektywa 2013/59/Euratom określa normy ochrony radiologicznej przy transporcie i magazynowaniu paliwa. Transport elementów paliwowych podlega przepisom IAEA SSR-6 oraz ADR/RID dla materiałów promieniotwórczych klasy 7, wymagając certyfikowanych pojemników transportowych typu B. Dokumentacja importowa obejmuje umowę zatwierdzoną przez ESA, licencję dual-use, zezwolenie dozoru jądrowego, certyfikat transportowy i deklarację zabezpieczeń IAEA.

Stawki celne MFN dla nienapromieniowanych elementów paliwowych z podpozycji 8401 30 należy weryfikować w bazie TARIC Komisji Europejskiej. Handel paliwem jądrowym jest regulowany przede wszystkim przez mechanizmy pozataryfowe: umowy bilateralne o współpracy jądrowej, zabezpieczenia IAEA, wytyczne Grupy Dostawców Jądrowych (NSG) oraz prawo Euratom. Główni dostawcy paliwa jądrowego dla reaktorów europejskich to producenci z Francji, USA, Kazachstanu i Kanady. Dywersyfikacja dostaw paliwa jądrowego stała się priorytetem UE po 2022 roku w kontekście ograniczania zależności od rosyjskiego paliwa VVER. Produkty działu 84 nie podlegają mechanizmowi CBAM. Sankcje UE mogą ograniczać import paliwa jądrowego z określonych krajów. Wartość celna elementów paliwowych obejmuje koszt uranu, usługi konwersji, wzbogacania i fabrykacji. Przy imporcie naliczany jest VAT wg stawki krajowej. Importer musi zapewnić zgodność z wymogami Agencji Dostaw Euratom przed złożeniem zgłoszenia celnego. Aktualne stawki i środki handlowe weryfikować w TARIC.