Pojazdy silnikowe do przewozu >= 10 osób razem z kierowcą (z wył. z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne lub średnioprężne) czy silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu)

Kod CN 8702 90 klasyfikuje autobusy i autokary z napędami nieujętymi w innych podpozycjach pozycji CN 8702, przeznaczone do przewozu dziesięciu lub więcej osób łącznie z kierowcą. Obejmuje to autobusy z ogniwami paliwowymi zasilanymi wodorem (FCEV – Fuel Cell Electric Vehicle), autobusy z innymi alternatywnymi napędami oraz pojazdy, których konfiguracja napędowa nie odpowiada specyficznym podpozycjom 8702 10 do 8702 40. W 2026 roku szczególne znaczenie zyskują autobusy wodorowe, oferujące zerową emisję spalin, zasięg do 400 km i czas tankowania ok. 10 minut, co czyni je atrakcyjnymi dla tras dalekobieżnych. Autobusy tej kategorii muszą spełniać wymagania homologacyjne z rozporządzenia (UE) 2018/858, a pojazdy wodorowe podlegają dodatkowo regulaminowi EKG ONZ nr 134 dotyczącemu bezpieczeństwa systemów zasilanych wodorem. Budowa nadwozia podlega regulaminowi nr 107.

Import autobusów klasyfikowanych pod CN 8702 90 z krajów trzecich wymaga standardowej procedury celnej z pełną dokumentacją handlową i transportową. Stawki celne zależą od kraju pochodzenia i powinny być sprawdzone w TARIC/ISZTAR4. Autobusy nie podlegają akcyzie. VAT naliczany jest od wartości celnej powiększonej o cło. Pojazd musi posiadać homologację typu UE. Dla autobusów wodorowych wymagana jest certyfikacja zbiorników wodorowych (ciśnienie do 700 bar) oraz systemu ogniw paliwowych zgodnie z regulaminem nr 134. Infrastruktura tankowania wodoru jest rozbudowywana zgodnie z wymogami rozporządzenia AFIR, ale jej dostępność w Polsce jest w 2026 roku ograniczona. Przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu autobusu z innego kraju UE obowiązuje uproszczona procedura. Wartość celna przy imporcie spoza UE obejmuje cenę transakcyjną, koszty transportu i ubezpieczenia. Organy celne mogą wymagać szczegółowej dokumentacji technicznej potwierdzającej typ napędu w celu prawidłowej klasyfikacji taryfowej.

Autobusy z ogniwami paliwowymi zasilanymi wodorem klasyfikowane pod CN 8702 90 stanowią obiecującą technologię zeroemisyjną dla transportu publicznego, szczególnie na trasach wymagających dużego zasięgu i krótkich czasów tankowania. Producenci tacy jak Toyota/Caetano (H2.City Gold), Solaris (Urbino Hydrogen), Van Hool (A330 FC) i Wrightbus (Streetdeck FCEV) oferują modele zdolne do pełnej eksploatacji na liniach miejskich i podmiejskich. Autobusy wodorowe korzystają z zielonego wodoru wytworzonego metodą elektrolizy wody z użyciem energii odnawialnej, co zapewnia zerowy ślad węglowy w ujęciu cyklu życia. Wyzwaniami pozostają wyższy koszt zakupu w porównaniu z autobusami elektrycznymi BEV, koszty produkcji wodoru oraz ograniczona infrastruktura tankowania. W kontekście dyrektywy o czystych pojazdach autobusy wodorowe kwalifikują się jako pojazdy zeroemisyjne. Programy wsparcia dla autobusów wodorowych dostępne są z funduszy UE, w tym programu Clean Hydrogen Partnership i Krajowego Planu Odbudowy.